Misja i działalność Centrum opierają się na trzech głównych założeniach: budowaniu STRATEGII, wspieraniu INNOWACYJNOŚCI i zwiększaniu EFEKTYWNOŚCI polskiej gospodarki.

BUDOWANIE STRATEGII
Nawet najlepsze spec-ustawy są tworzone jako rozwiązania ad-hoc w odpowiedzi na zaistniałe problemy, a nie mają charakteru systemowego. Dla tworzenia stabilnych warunków do prowadzenia działalności gospodarczej konieczne są natomiast konsekwentne polityki i programy zmian o perspektywie długofalowej. Umożliwiają one m.in. trwały rozwój i podniesienie poziomu innowacyjności polskiej gospodarki, co jest kwestią kluczową w perspektywie najbliższych lat.

WSPIERANIE INNOWACYJNOŚCI
Bez podniesienia innowacyjności polska gospodarka nie będzie w stanie konkurować na rynku globalnym, a wzrost kosztów siły roboczej spowoduje, że Polska przestanie być atrakcyjna dla firm lokujących swoje zakłady w naszym kraju właśnie z tego względu. Zysk ze sprzedaży własnej technologii jest znacznie wyższy niż w przypadku wykorzystywania technologii zakupionej. Istotne jest to, że innowacyjność musi być wspierana systemowo, ze znacznym udziałem rządu i administracji publicznej. W pierwszej kolejności konieczne jest zdefiniowanie celów i kierunków rozwoju innowacyjności, które Polska powinna i jest w stanie realizować a następnie stworzenie systemu wspierającego realizację tych celów. Poszczególne elementy tego systemu (np. granty, dotacje, programy wpierania współpracy uczelni z biznesem itp.) również powinny zostać wypracowane w ramach tej szerokiej debaty na temat innowacyjności, opartej na rzeczowych badaniach i analizach.

ZWIĘKSZANIE EFEKTYWNOŚCI
Problemem dotyczącym wciąż wielu dziedzin polskiej gospodarki jest kwestia niedostatecznej efektywności. Efektywność powinna być tu rozumiana bardzo szeroko poczynając od efektywności procesowej na poziomie firm, przez działania administracji państwowej, po efektywność wydatkowania środków. Efektywność procesów w administracji publicznej, bezpośrednio odbijająca się na funkcjonowaniu przedsiębiorstw, procesie tworzenia i egzekwowania prawa i funkcjonowaniu gospodarki w ogóle. Zagadnieniem odrębnym jest efektywność wydatkowania środków. Wskazać tu można na przykład systemu ochrony zdrowia, nakłady na który rosną z roku na rok, co jednak nie przekłada się na odpowiednią poprawę jakości jego funkcjonowania. Często przywoływanym przykładem jest efektywność wydatkowania środków z dotacji, przede wszystkim z funduszy unijnych. Powinny one przekładać się na tworzenie trwałego wzrostu w przyszłości.